seviyorum bi yandan, "meslek garanti olm, sabah 8-9 akşam 4-5 çalışıp güzel para kazanıp yaşıycaksın...saygı da görüceksin bir hayli" diye düşünüyorum..
Ama tiksiniyorum ve korkuyorum da bi yandan, "ben böyle 50-60la geçerken, 6 sene 9 senede bitecek gibi görünürken, kendimden başka kimseyi umursamazken nası doktor olucam...bi de mal gibi 6 sene bu kahrı nası çekicem" diye nerdeyse bağırıp çağırıyorum her gün...
en azından burdan nefret etmeyi seviyorum diyip böyle bağlıyım
