İnsan genom projesiyle DNA teknolojisi gittikçe önem kazanmaktadır. DNA teknolojisinin uygulama alanları arasında gıda, çevre, adli tıp ve sağlık yanında arkeometri de sayılabilir. DNA biyosensörleri de teknolojik gelişmelere paralel olarak daha kullanılabilir, duyarlılığı ve stabilitesi artırılabilir hale getirilmeye başlanmıştır. Biyosensör yüzeyi farklı tür membranlar ile kaplanarak DNA immobilizasyonu spesifik hale getirilmesiyle, örneğin nokta mutasyonların saptanmasında kullanılabilir. Bu çalışmanın amacı DNA’yı 5’-Fosfat ucundan selüloz asetata bağlamak ve böylece hazırlanan membranlar üzerinde çeşitli modifikasyonlar yaparak biyosensör membranı olarak kullanılabilirliğini optimize etmektir.

Pirogallol bitkilerde yaygın olarak bulunan doğal bir polifenolik bileşiktir. Ayrıca pekçok farmasötiğin aktif bileşeni olmakla birlikte önemli bir antioksidan maddedir. Dolayısıyla özellikle gıda analizleri, biyolojik ve medikal çalışmalar açısından bu maddenin tayinine yönelik duyarlı metodların geliştirilmesi oldukça önemlidir. Pirogallol tayinine yönelik olarak spektrofotometri, pHtitrasyonu, amperometri, HPLC, yada elektrokimyasal dedeksiyon ve kemilüminesans içeren farklı metodlar kullanılmaktadır. Ancak bunlar oldukça zaman alıcı ve sofistike ekipmanları gerektiren sistemlerdir. Biyosensörler ile bu tip sistemlere kıyasla oldukça pratik ve çabuk sonuç veren analizlerin eldesi mümkündür. Özellikle ticari enzim preparatlarının yerine ilgili enzimi yüksek oranda içerdiği bilinen biyobileşen olarak kullanıldığı doku elektrodlarının kullanımıyla hazırlanan biyosensör sistemleri oldukça pratik ve ekonomik tayin yöntemlerini oluşturmaktadır. Bu çalışmada öncelikle pirogallolu substrat olarak kullanan polifenoloksidaz enzimince zengin olan bitki dokuları belirlendi ve oksijen elektrodu yüzeyine immobilize edilerek pirogallol için verdikleri biyosensör cevapları ve tayin aralıkları belirlendi. En iyi cevap veren şeftali doku homojenatı biyosensör sistemi olarak bulundu, bu sistemin optimizasyonu ve ardından karakterizasyonu gerçekleştirildi. Son olarak çeşitli örneklerde pirogallol tayini için kullanılabilirliği incelendi...

Domuz pankreatik lipazı (EC 3.1.1.3), yağ-su ara yüzeyinde fonksiyon gösterdiği için endüstriyel öneme sahip enzimlerden biridir. Bu enzimin endüstriyel proses koşullarına karşı daha kararlı hale  getirilmesinin bir yolu kimyasal modifikasyondur.Bu çalışmada domuz pankreatik lipazı, üzerindeki serbest amino grupları ile, Z-prolinin 1-etil-3-(3-dimetilaminopropil) karbodiimid (EDC) ile aktive edilmiş karboksil grupları arasında amid bağı oluşumu yoluyla modifiye edilmiştir. Lipaza değişik oranlardaki L-prolin bağlanmıştır. Modifikasyon düzeyi 2,4,6-trinitrobenzensülfonik asit (TNBS) ile ve lipazdaki serbest amino gruplarının azalan miktarına dayanarak belirlenmiştir. Z-prolinin seçilme nedeni kendine has yapısal özellikleri, amino gruplarının korunmuş olması ve lipaz molekülünün hareketini kısıtlayarak protein konformasyonunu etkilemesi sonucu lipazı pH ve sıcaklıktaki değişimlere karşı daha kararlı kılmasıdır. Modifikasyon sonucu domuz pankreatik lipazı alkali pH’da pH stabilitesi ve optimum
pH, yüksek sıcaklıklarda termal kararlılık gibi yeni ve endüstride kullanılması açısından avantajlı fizikokimyasal özellikler kazanmıştır.

Metal Toksisitesinin Yarattığı Eritrosit Peroksidasyonu Ve Oluşan Peroksidatif Hasarın Önlenebilme Olanaklarının Araştırılması: Metallerin çoğunun su ya da gıda zinciri gibi yollarla vücuda girerek ciddi problemlere yol açtığı bilinmektedir. Vücuda alınan bazı metaller hidrojen peroksit varlığında hidroksil radikalinin oluşumuna neden olmaktadırlar. Hidroksil radikalleri en reaktif serbest radikallerdir ve vücuttaki serbest radikal hasarının en önemli sorumlularıdır. Bu tez projesinde, Cr (III) ve Fe (III) metallerinin hidrojen peroksit varlığında eritrosit peroksidasyonu üzerine etkilerinin belirlenmesi ve oluşan peroksidatif hasarın antioksidan olduğu düşünülen maddeler kullanılarak önlenebilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır.